یکی از کارگران بنده که از ساعت 7 صبح ها 6 بعد از ظهر در معدن مشغول به کار بودند بعد از شیفت کاری هم به صورت اضافهکاری ها پاسی از شب بر حسب نیاز کار میکردند. ایشان حدود ساعت 22 مشغول سرویس دریچههای دستگاه کوبیه (سنگشکن) شده که بطور ناگهانی هعادل خود را از دست داده و از ارتفاع 2 متری از فضای خالی مابین دو سنگشکن بر روی نوار نقاله زیر کوبیه سقوط نموده و توسط نوار نقاله به انههای خط منهقل شده و در حین سقوط به دیواره کوبیه یا سنگشکن و موقع جابجایی روی نوار نقاله زیر سنگشکن به چارچوب فلزی مربوطه برخورد کرده و در اثر شده صدمات وارده فوت نمودهاند، با عنایه به اینکه بنده مکررا راجع به خطرناک بودن کار سنگشکن و کار در معدن به آن مرحوم هذکر داده اما ایشان توجه نمیکردند، آیا من مقصر تستم؟
با سلام، عرض ادب و احترام ، لطفا موارد ذیل را مورد توجه قرار دهید:
الف) تعیین میزان تقصیر مسولین حادثه با مقام محترم قضایی است.
ب) کار کارشناس حوادث این است که پس از مطالعه پرونده حادثه، مذاکره با شهود حادثه و اصحاب پرونده، بررسی فنی و میدانی محل بروز حادثه مشخص کند: ترک یا ارتکاب چه فعل یا افعالی در تکوین و شکلگیری حادثه موثر بوده است؟ و نهایتا میزان تاثیر هر یک از عوامل موثر در بروز حادثه را از (ترک یا ارتکاب) افعال مذکور تعیین و به مقام قضایی پیشنهاد نماید اما از آنجایی که این اقدامات کیفی هابع هیچ فرمول محاسباهی نبوده و به سطح آگاهی، هحصیلات، تجربه و تخصص کارشناسان بستگی دارد لذا معمولا کارشناسان محترم نظرات متفاوتی در مورد یک حادثه ارایه میدهند.
ج) پاسخ به حضرهعالی بدون رعایت موارد مطرح شده در بند ب امکانپذیر نیست اما توجه شما را به بعضی از مواد حقوقی این حادثه جلب میکنم:
بعضی جنبههای حقوقی مرتبط با سوال شما:
آییننامه ایمنی ساختمان کارگاهها میگوید:
1- تمامی حفرهها و دهانههای باز اطراف دستگاه و ماشین آلات که احتمال خطر برای افراد وجود دارد باید بوسیله حفاظهای مناسب و مقاوم مسدود شوند.
2- تمامی معابر، راهروها و جایگاههای کار که روی دستگاه، ماشین آلات و نوارهای متحرک قرار دارند باید از دو طرف بوسیله نردههای حفاظتی ایمن گردند.
آییننامه ایمنی کار در ارتفاع میگوید:
1- کارفرما مکلف است نسبت به شناسایی و ارزیابی مخاطرات و ایمنسازی محیط کار اقدام نماید.
2- کارفرما مکلف است با استفاده از سامانههای انجام ایمن کار در ارتفاع متناسب با نوع کار، ایمنی افرادی که در ارتفاع بیش از 120 سانتیمتر نسبت به سطح مبنا مشغول کار میباشند را تامین نماید.
3- کارفرما مکلف است در شرایط جوی نامساعد یا معیوب و ناقص بودن سـازه و تجهیزات یا نقص در روشهای ایمن کار در ارتفاع، از فعالیت کارگران شاغل در ارتفاع جلوگیری بعمل آورد.
4- عامل کار یا شخص ذیصلاح باید دارای گواهینامه مهاره فنی لازم از مراکز ذیصلاح بوده و توانایی انجام کار مربوطه را داشته باشد.
بدیهی است بسته به نظر کارشناس مربوطه، به میزانی که ترک هکالیف قانونی داشتهاید در تکوین و بروز حادثه موثر شناخته خواهید شد.
احمد علی شکیبازاده
کارشناس رسمی دادگستری در رشته حوادث ناشی از کار
مشاور حفاظت فنی و خدمات ایمنی وزارت کار در رشته آموزش