شما می توانید مطالب و مقالات مرتبط با HSE را در سایت ثبت نمایید تا با نام شما در بخش قطره ای از در یای HSE نمایش داده شوند.

آیین نامه حفاظت و بهداشت عمومی در کارگاه‌ها

فصل‌ اول‌ - ساختمان‌
 
ماده‌ 2 : ساختمان‌ کارگاه‌ها و کارخانه‌ها باید با وضع‌ آب‌ و هوای‌ محل‌ متناسب‌ باشد.
ماده‌ 3 : برای‌ هر کارگر در کارگاه‌ حداقل‌ باید 12 متر مکعب‌ فضا منظور گردد و فضای‌ اشغال‌ شده‌ به‌ وسیله‌ ماشین‌ آلات‌ یا ابزار و اثاثیه‌ مربوط‌ به‌کار همچنین‌ فضای‌ بالاتر از ارتفاع‌ سه‌ متر جزء فضای‌ مزبور محسوب‌ نمی‌شود.
ماده‌ 4 : سقف‌ و بدنه‌ و کف‌ عمارات‌ کارگاه‌ باید با مصالحی‌ ساخته‌ و اندود شود که‌ از نفوذ رطوبت‌ بهداخل‌ کارگاه‌ جلوگیرینماید و حتی‌الامکان‌ مانع‌ نفوذگرما و یا سرمای‌ خارج‌ گردد.
ماده‌ 5 : کف‌ عمارات‌ کارگاه‌ باید هموار و بدون‌ حفره‌ بوده‌ و به‌ نحوی‌ مناسب‌ مفروش‌ شود که‌ قابل‌ شستشو باشد و تولید گرد و غبار نکند و موجب‌ لغزیدن‌ کارگران‌ نگردد.
در مواردی‌ که‌ نوع‌ کار اقهضای‌ ریخته‌ شدن‌ آب‌ را به‌ کف‌ کارگاه‌ داشته‌ باشد باید کف‌ کارگاه‌ دارای‌ شیب‌ متناسب‌ و مجرای‌ مخصوص‌ برای‌ خروج‌ آب‌ و جلوگیری‌ از جمع‌ شدن‌ آب‌ در کف‌ کارگاه‌ باشد.
ماده‌ 6 : در محل‌هایی‌ که‌ مواد شیمیایی‌ و سمی‌ به کار می‌برند باید بدنه‌ دیوار کارگاه‌ ها یک‌ متر و شصه‌ سانتی متر ارتفاع‌ از کف‌ زمین‌ قابل‌ شستشو باشد.
ماده‌ 7 : در صورتی‌ که‌ در ساختمان‌ کارگاه‌ دهانه‌ها یا سوراخ‌هایی‌ موجود باشد که‌ احتمال‌ سقوط‌ اشخاص‌ برود باید به ‌وسیله‌ نصب‌ پوشش‌های‌ فلزی‌ محکم‌ و نرده‌هایی‌ که‌ حداقل‌ ارتفاع‌ آن‌ 60 سانتی متر باشد موجبات‌ جلوگیری‌ از سقوط‌ اشخاص‌ و رفع‌ خطر به عمل‌ آید.
ماده‌ 8 : عرض‌ پلکان‌ عمومی‌ کارگاه‌ باید حداقل‌ 120 سانتی متر و پاگردهای‌ آن‌ متناسب‌ با عرض‌ مزبور باشد. در مورد پلکان‌هایی‌ که‌ بیش‌ از چهار پله‌ دارد در طرف‌ باز پلکان‌ باید نرده‌ محکم‌ نصب‌ شود و در مسیر پلکان‌ نباید هیچ گونه‌ مانعی‌ وجود داشته‌ باشد.
ماده‌ 9 : عمارات‌ کارگاه‌ باید به‌ هناسب‌ وسعت‌ محل‌ کار به‌ اندازه‌ کافی‌ در و پنجره‌ برای‌ ورود نور و هوا داشته‌ باشد.
ماده‌ 10 : کارگاه‌هایی‌ که‌ وسایل‌ کار و نوع‌ محصول‌ آن‌ طوری‌ است‌ که‌ بیشتر در معرض‌ حریق‌ واقع‌ می‌شود حتی‌ الامکان‌ باید با مصالح‌ نسوز ساخته‌ شوند.
ماده‌ 11: در هر کارگاه‌ بایستی‌ روشنایی‌ کافی‌ (طبیعی‌ یا مصنوعی‌) متناسب‌ با نوع‌ کار و محل‌ تامین‌ شود. در صورتی‌ که‌ برای‌ روشنایی‌ از نور مصنوعی‌ قوی‌ استفاده‌ شود باید برای‌ ممانعه‌ از ناراحتی‌چشم‌ بابهای‌ مخصوصی‌ نصب‌ گردد.

 
فصل‌ دوم‌ - روشنایی
 
ماده‌ 12: کلیه‌ پنجره‌های‌ بدنه‌ و سقف‌ که‌ جهت‌ روشنایی‌ اطاق‌ها هعبیه‌ شده‌ و کلیه‌ چراغها و حبابها باید نظیف‌ نگاه‌ داشته‌ شود.

 
فصل‌ سوم‌ - تهویه‌ و حرارت‌

ماده‌ 13 : محل‌ کار در هر کارگاه‌ باید به طوری‌ تهویه‌ شود که‌ کارگران‌ همیشه‌ هوای‌ سالم‌ تنفس‌ نمایند. در مورد محل‌های‌ کار پوشیده‌ مقدار حداقل‌ هوای‌ لازم‌ برای‌ هر کارگر بر حسب‌ نوع‌ کار در هر ساعت‌ 30 الی‌ 50 متر مکعب‌ می‌باشد.
ماده‌ 14 : در کارگاه‌هایی‌ که‌ دود و یا گاز و یا گرد و غبار و یا بخارهای‌ مضر ایجاد می‌شود باید مواد مزبور با وسایل‌ فنی‌ موثر طوری‌ از محل‌ تولید به‌ خارج‌ کارگاه‌ هدایه‌ شود که‌ مزاحمه‌ و خطری‌ برای‌ کارگران‌ ایجاد ننماید.
ماده‌ 15 : درکارگاه‌هایی‌ که‌ تهویه‌ طبیعی‌ کافی‌ نباشد باید از وسایل‌ تهویه‌ مصنوعی‌ استفاده‌ شود.
ماده‌ 16 : هر کارگاه‌ باید دارای‌ وسایلی‌ باشد که‌ در زمسهان‌ و تابستان‌ درجه‌ حرارت‌ داخلی‌ آن‌ به‌ وضع‌ قابل‌ تحملی‌ نگاهداری‌ شود.

 

فصل‌ چهارم‌ - جلوگیری‌ از آتش‌ سوزی‌ و مبارزه‌ با حریق

ماده‌ 17 : در هر سالن‌ کار به‌ هناسب‌ تعداد کارگران‌ باید درهای‌ یک‌ طرفه‌ای‌ که‌ به‌ خارج‌ باز شوند به نام‌ درهای‌ نجات‌ وجود داشته‌ باشد و درهای‌ مزبور به‌ راهروها و یا معابر خروجی‌ ساختمان‌ منههی‌ شوند.
ماده‌ 18 : درهای‌ خروجی‌ نجات‌ هیچ وقت‌ نباید قفل‌ باشد و باید به‌وسیله‌ علایم‌ و یا چراغهای‌ مخصوصی‌ از داخل‌ مشخص‌ باشد.
ماده‌ 19 : کلیه‌ پلکان‌ها و پاگردها در ساختمان‌های‌ بلندهر از دو طبقه‌ (طبقه‌ اول‌ 5 متر و سایر طبقات‌ هر کدام‌ 4 متر محاسبه‌ می‌شود) باید با مصالح‌ ساختمانی‌ نسوز ساخته‌ شوند.
ماده‌ 20 : درهایی‌ که‌ به‌ طرف‌ پلکان‌ باز می‌شود باید لااقل‌ فاصله‌ای‌ به‌ اندازه‌ عرض‌ در ها نخستین‌ پله‌ برای‌ هوقف‌ داشته‌ باشد.
ماده‌ 21 : در کارگاه‌هایی‌ که‌ بیشتر احتمال‌ بروز حریق‌ می‌رود باید وسایل‌ مخصوص‌ اعلام‌ خطر (آژیر) بکار رود به‌طوری‌که‌ در تمام‌ محوطه‌ کار اعلام‌ خطر شنیده‌ شود.
ماده‌ 22 : کارفرما موظف‌ است‌ مواد محهرقه‌ مورد نیاز کارخانه‌ را در هانک‌ها و مخازنی‌ که‌ مقاوم‌ در مقابل‌ آتش‌ باشند نگهداری‌ نماید و این‌ مخازن‌ و هانک‌ها باید از محل‌ کار مجزا و فاصله‌ کافی‌ داشته‌ باشند.
ماده‌ 23 : در نقاطی‌ که‌ مواد منفجره‌ و یا مواد سریع‌ الاحتراق‌ یا سریع‌ الاشهعال‌ وجود دارد استعمال‌ دخانیات‌ و روشن‌ کردن‌ و حمل‌ کبریه‌، فندک‌ و امثال‌ آنها باید ممنوع‌ گردد.
ماده‌ 24 : در موارد زیر هعبیه‌ و نصب‌ برق‌گیر الزامی‌ است‌ :
الف- ساختمان‌هایی‌ که‌ در آن‌ مواد قابل‌ احتراق‌ و یا انفجار تولید و یا ذخیره‌ و انبار می‌شود.
ب- هانک‌ها و مخازنی‌ که‌ بنزین‌ونفتوروغن‌ و یا موادقابلاشتعالدیگر درآنها نگهداری‌ می‌شود.
ج‌ - کوره‌های‌ مرهفع‌ و دوکش‌های‌ بلند.

 

.......................

(متن این مطلب حاوی 12 صفحه می باشد. برای مطالعه و استفاده از متن کامل، فایل پیوست همین پست را دریافت نمایید.)



-

لینك مستقیم دانلود مطلب
پسورد فایل: www.hseexpert.com

نام *

دیدگاه شما *

  برای ارسال دیدگاه بدون نیاز به تایید، ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.

  دیدگاه‌ها

هیچ نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بدهید.

9862

تعداد اعضا

368

بازدید امروز

39

بازدید دیروز

22

متخصصین آنلاین

8

میهمان آنلاین

30442533

کل بازدیدها

تماس با ما

نام *

ایمیل *

متن پیام *

ارسال

نرم افزار اندروید سایت

مجوزها

logo-samandehi
مرجع متخصصان سلامت ایمنی و محیط زیست HSEEXPERT Copyright © 2011- "HSEEXPERT.com" . All rights reserved. Designed by TAMDATA