سرطانهای دهان، زبان، حلق، مری، حنجره، نای، ریه، معده، پانکراس و مثانه ارتباط مستقیم با مصرف سیگار دارند که در این میان سرطان ریه از همه شناخته شده تر و رایجتر است.
تصلب شرایین و بدنبال آن سکته‌های قلبی و مغزی، بیماریهای انسدادی ریه (برونشیت و آمفیزم)، زخم معده و اثنی عشر، بیماریهای عروق محیطی و گانگرن پاها و بالاخره کاهش باروری و میل جنسی از دیگر عوارض شناخته شده سیگار هستند.
جالب است بدانید که جیمز اول پادشاه انگلیس در چهارصد سال پیش دود سیگار را برای چشم، بینی، دهان و مغز مضر می‌دانست و آنقدر از سیگار نفرت داشت که دود سیگار را به دود شعله‌های قعر جهنم تشبیه می‌کرد.
بنا به یک ضرب المثل عربی سیگار خیلی خوب است زیرا: اولاً سگ شما را گاز نمی‌گیرد چون بوی بدی دارید، ثانیاً دزد شب به خانه شما دستبرد نمی‌زند چون می‌داند با سرفه‌های شبانه مکرراً از خواب بیدار می‌شوید و خواب آرام و راحتی ندارید و ثالثاً از عوارض پیری رنج نخواهید برد چون اصلاً به این سن نمی‌رسید!
برای ترک سیگار باید علاوه بر ذکر مضرات یاد شده، منافع حاصل از ترک سیگار را به فرد سیگاری یادآوری کرد.
با ترک سیگار، بوها و مزه‌ها بهتر حس می‌شوند، چین و چروک پوست کم می‌شود، لکه‌های روی دندان کاهش می‌یابند، دیگران از بوی بد سیگار احساس نارضایتی نمی‌کنند، طول عمر به طور کلی افزایش می‌یابد، تحمل ورزش و فعالیت بیشتر می‌شود و خانواده وی نیز از اثرات تنفس هوای آلوده به دود سیگار رهایی می‌یابند.
ترک سیگار البته کار دشواری است. به قول مارک تواین: ترک سیگار خیلی آسان است، من خودم هزاران بار آن را ترک کرده ام!
پس از دادن اطلاعات کافی به فرد سیگاری، وی نیاز به یک اراده قوی و میل باطنی برای ترک سیگار دارد. می‌توان این کار را زیر نظر یک پزشک یا روانپزشک انجام داد و در طول سه ماه اول حداقل ماهی یک بار باید پیگیری توسط پزشک انجام شود.
یک راه عملی دیگر آن است که از ایشان بخواهید روی کاغذی تاریخ دقیق تصمیم به ترک سیگار را بنویسد و امضا کند.
خوردن میوه و سبزیجات مثل هویج، کرفس، میوه‌های خشک شده و به ویژه مرکبات میل به سیگار را کاهش می‌دهند.
ورزش و فعالیت بدنی، داشتن سرگرمی‌های مختلف و فکر نکردن به سیگار، جویدن آدامس و مصرف قرصهای مکیدنی و بالاخره نوشیدن آب زیاد از راههای دیگر کمک به این مشکل است.
در 10 روز اول پس از ترک علایمی مثل بیقراری، گرسنگی، تحریک پذیری، سردرد، کاهش قدرت تمرکز، افزایش سرفه و ضربان قلب، بی خوابی، افسردگی، تعریق، خستگی و گرفتگی صدا، ممکن است ایجاد شوند که از علایم رایج ترک هستند و معمولاً جای نگرانی نیست چون تقریباً همه آنها ظرف حداکثر سه ماه خودبخود بهبود می‌یابند.
در مواردی که بیشتر از ده سیگار در روز مصرف می‌شود می‌توان همزمان با این روشها، از آدامس، قرص مکیدنی، اسپری و یا پچ (برچسب پوستی) نیکوتین نیز استفاده کرد که پچ بیشتر توصیه می‌شود.
معمولاً پچ‌ها 16 ساعته یا 24 ساعته هستند و روی پوست پشت یا بازو یا سینه بمدت فوق چسبانده می‌شوند.
آدامس‌ها را هم می‌توان روزی 6 تا 12 عدد استفاده کرد که هر آدامس باید نیم ساعت جویده شود. البته ترکیبات نیکوتین دار در حاملگی، شیردهی، بیماریهای قلبی، سکته مغزی و در کودکان منع مصرف دارند. عوارضی مثل عصبی شدن، خشکی دهان، تعریق، درد شکمی، سوءهاضمه، بی نظمی ضربان قلب و درد قفسه سینه ممکن است در اثر مصرف ترکیبات نیکوتین دار پدیدار شوند. طول مدت مصرف معمولاً دو تا سه ماه است.
قرص بوپروپیون (زیبان) نیز برای ترک توصیه شده اما بخوبی ترکیبات نیکوتین دار نیست. بی خوابی و خشکی دهان از عوارض آن است و در بیماران صرعی نباید مصرف شود.
متن این مطلب 5 صفحه می‌باشد. برای دریافت و مطالعه مطلب، فایل پیوست را دانلود نمایید.
رمز فایل: www.hseexpert.com