ایمنی ساختمانها در برابر حریق از مسایل مهمی است که باید در طراحی و ساخت ساختمانها مورد توجه قرار گیرد. خصوصاً با توجه به رویکرد فعلی صنعت ساخت و ساز به مصالح و سیستمهای ساختمانی جدید و سبک و استفاده از انواع عایقهای حرارتی، صوهی، پوششهای جدید و محصولات پلیمری، توجه به رعایت اصول ایمنی حریق در مراحل مختلف طراحی، انتخاب مصالح و اجرا ضروری میباشد.
محورهای اصلی فعالیتهای بخش آتش و ساختمان به شرح زیر است:
• تعیین مشخصات مواد و مصالح ساختمانی و نیز وسایل مورد استفاده در ساختمانها در برابر آتش به وسیله آزمایشهای استاندارد
• بررسی رفتار و تعیین مقاومت اجزای ساختمانی (شامل: انواع دیوار، هیغه، کف، سقف، سهون، در، درپوش کانالها و غیره) در برابر آتش
• تحقیقات به منظور اصلاح خواص مواد مصالح در برابر آتش به منظور جلوگیری از اشتعال و یا ایجاد هاخیر در شعلهوری و گسترش آتش
• آزمایش و کنترل کیفیت دستگاهها و لوازم اعلام خطر و فرونشانی آتش
• مطالعه و بررسی جنبههای معماری و طراحی ساختمان به منظور جلوگیری از گسترش آتش و دود و گازهای حاصل از آن در ساختمانها
• تهیه استانداردها، مقررات، دستورالعملهای اجرایی و راهنماهای مربوط به ایمنی ساختمانها در برابر آتش
• بررسی دینامیک گسترش حریق در ساختمانها و تهیه مدلهای مربوط به منظور پیشبینی الزامات ایمنی آتش در انواع ساختمانها
• بررسی و تحلیل رفتارهای انسانی در هنگام حریق به منظور استفاده در طراحیها، تدوین ضوابط و دورههای آموزشی
• همکاری در برگزاری دورههای آموزشی (تخصصی و عمومی)
امکانات آزمایشگاهی
بخش آتش و ساختمان فعالیتهای آزمایشگاهی خود را بر روی طبقهبندی جامع مصالح و فرآوردههای ساختمانی در برابر آتش مهمرکز ساخته است که از طریق آزمایشهای حرارتزایی سوخهن مواد، پیشرری شعله بر روی فرآوردهها، و قابلیت سوخهن مصالح به اجرا درمیآورد.
آزمایش حرارتزایی
یکی از مشخصات بسیار مهم مواد از نظر خطر حریق، میزان حرارتزایی آنها در هنگام اشتعال میباشد. از جمله دستگاههای پیشرفته برای اندازهگیری این مشخصه، دستگاه گرماسنج مخروطی میباشد که براساس هیوری «مصرف اکسیژن» ساخته شده، و از مقبولیه مجامع علمی- تخصصی و موسسه بینالمللی استاندارد برخوردار است. از دیگر قابلیتهای که این دستگاه تعیین زمان افروزش، سرعت آزاد شدن حرارت، دانسیته دود، و درصد گازهای CO و 2CO حاصل از احتراق است.
آزمایش پیشروی سطحی شعله
از مشخصات بسیار مهم مصالح از نظر حریق، سرعت و میزان پیشروی سطحی شعله بر روی آن میباشد. در بسیاری از مقررات ساختمانی و دستورالعملهای مربوط، طبقهبندی مصالح و فرآوردههای ساختمانی، که براساس این مشخصه صورت گرفته است، محدودیههایی برای طبقات خطرناک اعمال میگردد. روشهای مهنوعی برای اندازهگیری این مشخصه وجود دارد که مهمترین آنها روش استاندارد 5658 ISO است.
آزمایش قابلیت سوخهن مواد
یکی از طبقهبندیهای مواد و مصالح از نظر خطر حریق آنها، که در اکثر مقررات ساختمانی نیز به کار رفته است، تقسیم مصالح به دو دسته قابل سوخهن و غیرقابل سوخهن میباشد. برای ارزیابی مواد از این نظر از کورهای مخصوص استفاده شده و آزمایش در C°750C صورت میگیرد. استانداردهای SO, BS,ASTM این آزمایش را به طور مشابه مورد تصویب قرار دادهاند و صرفاً در برخی جزییات و تحلیل نتایج تفاوتهایی دارند.
...
...................................................................................................................................
متن این مطلب 9 صفحه می باشد. برای دریافت و مطالعه مطلب، فایل پیوست را دانلود نمایید.